ουρολογος κυστεοσκοπηση

2108943251 & 6976263528

Γιατρέ μου τί θα κάνω;

Συνηθισμένες διαγνωστικές εξετάσεις και επεμβάσεις στην ουρολογία:

Τοποθέτηση ουρηθρικού καθετήρα

Η τοποθέτηση καθετήρα στην κύστη δια μέσου της ουρήθρας γίνεται επειδή ή ο ασθενής δεν μπορεί να ουρήσει είτε στα πλαίσια ορισμένων ουρολογικών επεμβάσεων. Η διαδικασία τοποθέτησης καθετήρα γίνεται υπό τοπική αναισθησία με την έγχυση τζελ ξυλοκαΐνης στην ουρήθρα και σε γενικές γραμμές είναι μία ανώδυνη επέμβαση. Ο καθετήρας μπορεί να παραμείνει για μερικά λεπτά (στην περίπτωση που θέλουμε να κάνουμε την έγχυση ενός φαρμάκου), μερικές ημέρες (όπως π.χ. μετά από επέμβαση στον προστάτη ή την κύστη), ή και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα εάν ο ασθενής δεν μπορεί να ουρήσει και μέχρι να βρεθεί μία οριστική λύση στο πρόβλημά του.

Ενδοκυστικές εγχύσεις .

'Ετσι ονομάζεται η έγχυση φαρμάκων στην κύστη με τη χρήση προσωρινού ουρηθρικού καθετήρα. Ο ουρολόγος μπορεί να συστήσει ενδοκυστικές εγχύσεις στην περίπτωση που χρειάζεται ανοσοθεραπεία για όγκο της ουροδόχου κύστης ή σε περιτπώσεις διάμεσης κυστίτιδας. Οι εγχύσεις είναι επαναλαμβανόμενες με συχνότητα περίπου μία την εβδομάδα.

Τοποθέτηση υπερηβικού καθετήρα.

Υπερηβικός ονομάζεται ο καθετήρας που τοποθετείται στην κύστη με παρακέντηση χαμηλά στην κοιλιά, πάνω από την ηβική σύμφηση. Υπερηβικός καθετήρας τοποθετείται όταν δεν μπορεί να γίνει ο κλασικός καθετηριασμός ή σε περιπτώσεις που ο κλασικός καθετηριασμός είναι δυνητικά επικίνδυνος. Επίσης ο υπερηβικός καθετήρας, υπερέχει του ουρηθρικού καθετήρα στους ασθενείς που χρειάζονται μόνιμο καθετηριασμό γιατί προκαλεί λιγότερες ουρολοιμώξεις και αποφεύγεται η διάβρωση της ουρήθρας.

Διαλείποντες καθετηριασμοί.

Στην περίπτωση που ο ασθενής δεν μπορεί να ουρήσει, είτε λόγω υπολειτουργικής κύστης είτε λόγω υποκυστικού κωλύματος, ο ουρολόγος μπορεί να συστήσει τη διενέργεια διαλείποντων καθετηριασμών. Αυτοί συνίστανται στον προσωρινό καθετηριασμό και άδειασμα της κύστης με έναν μικρό αυτολιπαινόμενο καθετήρα που εισάγει ο ίδιος ο ασθενής ή αυτός που τον φροντίζει. Το πλεονέκτημα των διαλείποντων καθετηριασμών είναι η καλύτερη ποιότητα ζωής και η μειωμένη συχνότητα εμφάνισης ουρολοιμώξεων.

Μάθετε περισσότερα > 

Κυστεοσκόπηση.

Εάν ο ουρολόγος σας θέλει να ελέγξει το εσωτερικό της ουροδόχου κύστης, η καλύτερη εξέταση είναι η διενέργεια κυστεοσκόπησης. Η σύγχρονη μέθοδος έγκειται στην εισαγωγή ενός εύκαμπτου κυστεοσκόπιου, μία διαδικασία ανάλογη της τοποθέτησης ουρηθρικού καθετήρα. Γίνεται υπό τοπική αναισθησία και είναι μία διαδικασία ουσιαστικά ανώδυνη. Με την κυστεοσκόπηση, ο ουρολόγος ελέγχει το εσωτερικό της ουροδόχου κύστης για την παρουσία φλεγμονών, λίθων ή όγκων.

κυστεοσκοπηση

Βιοψία προστάτη.

Βασισμένος στην τιμή του PSA και στα ευρήματα της δακτυλικής εξέτασης του προστάτη, ο ουρολόγος μπορεί να σας συστήσει τη διενέργεια βιοψίας προστάτη. Είναι μία εξέταση που γίνεται για τη διάγνωση καρκίνου του προστάτη και έχει νόημα μόνο αν ο ασθενής μπορεί να βοηθηθεί από αυτή τη διάγνωση και τη σχετική θεραπεία. Για τη διενέργεια της βιοψίας προστάτη ο ουρολόγος χρησιμοποιεί τη διορθική κεφαλή του υπέρηχου και με μία λεπτή βελόνη, λαμβάνονται διάφορα μικρά κομμάτια ιστού του προστάτη τα οποία στέλνονται για ιστολογική εξέταση. Η βιοψία προστάτη είναι η μόνη εξέταση, που αν είναι θετική τεκμηριώνει την ύπαρξη καρκίνου προστάτη, εάν όμως είναι αρνητική δεν μας δίνει τη βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει καρκίνος και είναι πιθανό να χρειαστεί περαιτέρω παρακολόυθηση του ασθενούς.

βιοψια προσυατη

Ουροροομετρία .

Έτσι ονομάζεται η μέτρηση της ροής ούρων. Ο ασθενής χρειάζεται απλά να ουρήσει σε ένα χωνί το οποίο είναι συνδεδεμένο με ένα ειδικό μηχάνημα. Η εξέταση γίνεται συνήθως στο γραφείο του ουρολόγου και συνοδεύεται με τη μέτρηση του υπολείμματος ούρων εντός της κύστης με τη χρήση υπερήχου. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει ο ασθενής είναι να φροντίσει να έχει αρκετά ούρα στην κύστη του, ώστε η μέτρηση να προσομοιάζει τις συνήθεις συνθήκες ούρησης π.χ. στο σπίτι. Η εξέταση αυτή δίνει πολλές πληροφορίες στον ουρολόγο για τη λειτουργική κατάσταση του ασθενή και τις πιθανές αιτίες των συμπτωμάτων του.

μετρηση ροης ουρων

Ουροδυναμικός Έλεγχος.

Ουροδυναμικός έλεγχος ή ουροδυναμική μελέτη ονομάζεται η καταγραφή των πιέσεων εντός της κύστης, κατά τη διάρκεια πλήρωσης της κύστης με ούρα και κατά τη διάρκεια κένωσης της κύστης. Η εξέταση αυτή βοηθά τον ουρολόγο να διαγνώσει επακριβώς την αιτιολογία των συμπτωμάτων του κατώτερου ουροποιητικού. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στη διερεύνηση της ακράτειας ή σε περιπτώσεις αδυναμίας ούρησης. Για τη διενέργεια της εξέτασης τοποθετούνται δύο μικροί καθετήρες, ένας στην κύστη και ένας στο ορθό και εν συνεχεία γίνεται τεχνητή πλήρωση της κύστης με φυσιολογικό ορό. Στο τέλος στον ασθενή δίνεται εντολή για ούρηση. Η όλη διαδικασία γίνεται σε όρθια ή καθιστή θέση ανάλογα με τις συνήθειες ούρησης του ασθενή και είναι πρακτικά ανώδυνη.

Μάθετε περισσότερα > 

Διαδερμική νεφροστομία.

Διαδερμική νεφροστομία ονομάζεται η παρακέντηση του νεφρού και παροχέτευση των ούρων με ένα λεπτό και μαλακό σωληνάκι από το νεφρό, έξω από το σώμα του ασθενούς. Μπορεί να γίνει με τοπική αναισθησία και το σωληνάκι βγαίνει στο ύψος της οσφυικής χωρας του ασθενούς, κάτω από τα πλευρά. Η τοποθέτηση μπορεί να είναι προσωρινή ή μόνιμη, ανάλογα με την πάθηση και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Ο ουρολόγος συστήνει την τοποθέτηση νεφροστομίας, όταν ο νεφρός είναι φραγμένος και ο ασθενής κινδυνεύει από νεφρική ανεπάρκεια ή σοβαρή λοίμωξη. Η διαδερμική νεφροστομία μπορεί επίσης να είναι το πρώτο βήμα για επεμβάσεις, όπως η διαδερμική νεφρολιθοτριψία, και η τοποθέτηση ουρητηρικού καθετήρα.

νεφροστομια

Τοποθέτηση αυτοσυκρατούμενου ουρητηρικού καθετήρα (pig tail).

Μία άλλη μέθοδος για την παροχέτευση ενός φραγμένου νεφρού, είναι η τοποθέτηση ουρητηρικού καθετήρα από το νεφρό ως την κύστη. Για την τοποθέτηση ουρητηρικού καθετήρα πρέπει να προηγηθεί κυστεοσκόπηση και η όλη διαδικασία γίνεται συνήθως υπό γενική ή ραχιαία αναισθησία. Ο ουρητηρικός καθετήρας μπορεί να χρειαστεί να παραμείνει για λίγες εβδομάδες ή και εφ' όρου ζωής ανάλογα με την πάθηση του ασθενούς. Στη δεύτερη περίπτωση χρειάζεται τακτικές αλλαγές (συνήθως ανά 3 μήνες).

pigtai ουρητηρικος καθετηρας

Ακράτεια ούρων.

Aκράτεια ούρων ονομάζεται η απώλεια ούρων παρά τη θέληση του ασθενή. Μπορεί να οφείλεται είτε σε ανώμαλη υπερλειτουργία της κύστης, είτε σε βλάβη του σφιγκτήρα που συγκρατεί τα ούρα. Ο ουρολόγος, θα βοηθήσει στην ακριβή διάγνωση των αιτίων και θα κατευθύνει τον ασθενή στη θεραπεία η οποία μπορεί να είναι φαρμακευτική ή χειρουργική.

Κάμψη πέους.

H επίκτητη κάμψη του πέους ή νόσος του Peyronie οφείλεται σε φλεγμονώδη αντίδραση η οποία δημιουργεί ινώδη πλάκα και η οποία προκαλεί την κάμψη του πέους. Διακρίνεται σε μία οξεία φάση, κατά την οποία ο ασθενής αισθάνεται πόνο και μία χρόνια φάση στην οποία η πλάκα έχει σταθεροποίηθεί. Εάν η γωνία της κάμψης είναι μικρή και δεν δημιουργεί λειτουργικά προβλήματα μπορεί να μη χρειαστεί καμία θεραπεία. Σε πιο περίπλοκα και βαριά περιστατικά ο ουρολόγος θα δώσει τη λύση, με την κατάλληλη χειρουργική τεχνική.

Στυτική δυσλειτουργία.

Στυτική δυσλειτουργία ονομάζεται η αδυναμία επίτευξης και διατήρησης στύσης ικανής για διείσδυση. Καμία φορά το πρόβλημα είναι προσωρινό, και μπορεί να οφείλεται σε διάφορους πα΄ραγοντες όπως το στρές ή η κατανάλωση αλκοόλ. Άλλες φορές μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι ότι υποβόσκουν σοβαρές παθήσεις που αφορούν το ορμονικό, αγγειακό ή το νευρικό σύστημα. Ο ουρολόγος θα βοηθήσει στη διερεύνηση των αιτίων και θα κατευθύνει τη θεραπεία για την οποία ευτυχώς σήμερα υπάρχουν πολλές επιλογές.

Στενή ακροποσθία.

Ακροποσθία ονομάζεται το τελικό κομμάτι δέρματος του πέους που καλύπτει τη βάλανο. Μερικές φορές, αυτό είναι τόσο στενό που η βάλανος δεν αποκαλύπτεται και η πάθηση αυτή ονομάζεται φίμωση. Άλλες φορές, η βάλανος μεν αποκαλύπτεται αλλά η στένωση του δέρματος προκαλεί πόνο κατά τη στύση. Και σπανιότερα, στραγγαλισμό της βαλάνου που ονομάζεται παραφίμωση. Ο ουρολόγος μπορεί να σας προτείνει περιτομή ή πλαστική ακροποσθίας ανάλογα με το πρόβλημα και την επιθυμία του ασθενή.

Πριαπισμός.

Πριαπισμός ονομάζεται η παρατεταμένη στύση που διαρκεί τουλάχιστον 4 ώρες και δεν συνοδεύεται από σεξουαλική επιθυμία. Στην κατάσταση αυτή παρατηρείται συμμετοχή των συραγγωδών σωμάτων αλλά όχι και της βαλάνου η οποία δεν βρίσκεται σε στύση. Διακρίνονται δύο τύποι πριαπισμού ο ισχαιμικός (ή χαμηλής ροής ή φλεβικό) και ο μη ισχαιμικός (ή υψηλής ροής ή αρτηριακός). Ο πριαπισμός είναι μία κατάσταση η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος μόνιμης βλάβης στα σηραγγώδη σώματα. Η αντιμετώπιση του πριαπισμού περιλαμβάνει την αναρρόφηση αίματος, τις ενδοπεϊκές εγχύσεις φαρμάκων και τέλος τη χειρουργική αντιμετώπιση.

Μάζα στο όσχεο.

Πολλοί άνδρες τυχαίνει να ψηλαφίσουν κάποια μάζα στο όσχεο που παλαιότερα δεν υπήρχε. Συνήθως πρόκειται για απλές κυστούλες του όρχι ή της επιδιδυμίδας οι οποίες είναι σχετικά αθώες. Άλλες φορές πρόκειται για μία σταδιακή διόγκωση όπως συμβαίνει στην κιρσοκήλη ή στην υδροκήλη. Παρόλα αυτά καμία διόγκωση του οσχέου δεν θα πρέπει να αμελείται γιατί ας μην ξεχνάμε ότι ο καρκίνος του όρχι είναι η πιο συχνή κακοήθεια στους νεαρούς άνδρες. Ο ουρολόγος θα σας εξετάσει, θα σας καθησυχάσει για την αιτία των συμπτωμάτων και θα σας εξηγήσει αναλυτικά όποια απορία έχετε.